03-11-08

De huisarts zei dat het griep was...

Het begon allemaal in het vierde leerjaar.... maar waarschijnlijk reeds veel vroeger.
Misschien begon het al op het einde van het tweede leerjaar, dus laat ik daar beginnen.
Ergens in de lente van het tweede leerjaar werd ik heel ziek, ik had 41.5°C maar voor de rest was met mij alles in orde. De huisarts zei dat het griep was (maar iedereen met griep had in dat jaar ook last van de maag, en ik niet).
Na een week verdween de koorts, en alles was weer goed.... dachten we.
Rond die periode begon ik weer in mijn bed te plassen, en zelfs overdag in mijn broek. Ik dronk heel veel, maar dat werd door mijn ouders niet opgemerkt, daar wij altijd water mochten drinken zonder het te vragen. Mijn ouders maakten zich zorgen over het plassen , maar de huisarts zei dat ze zich aanstelden en dat ik gewoon karaktertraining nodig had.
Ik spring een eindje verder in de tijd. De zomervakantie na het derde leerjaar. Ik ga een week op ponykamp met een vriendin. Als mijn ouders mij na het kamp komen ophalen schrikken ze zich rot: al die kinderen zien er gezond uit: blozende wangen. Maar niet bij mij: ik zie asgrauw, met grote wallen onder mijn ogen en..... graatmager.
Terug naar de huisarts. Deze keer zeggen mijn ouders dat ze een vermoeden van SZ hebben, maar de huisarts vindt dat ze zich aanstellen. Mijn ouders werken beiden op een PMS (nu CLB) en mijn moeder brengt van op haar werk teststrips mee voor de urine.
Het is ondertussen al oktober, op school zijn er veel klachten (plassen, moe, letters vliegen over mijn blad) en door die strips van mijn moeder komt da waarheid aan het licht.
Ik heb suikerziekte.We gaan naar een specialist die een heel mooie uitleg doet waar ik maar enkele stukjes van snap: geen frisdrank meer in huis, ook niet voor de broer (wat scheelt er met mijn broer, denk ik nog) en ook 14 dagen naar het ziekenhuis, waar geen kinderafdeling is, en waar ik niet zelf zou leren spuiten.

Toen zijn we naar een ander ziekenhuis gegaan: ik moest 3 voormiddagen naar het ziekenhuis, ik leerde in die dagen zelf spuiten en prikken. en ik leerde de belangrijkste zaken over het dieet: 2 sneetjes brood 's morgens, 3 sneetjes 's middags en 2 aardappelen 's avonds + 3 fruit tussendoortjes.

Ondertussen is er veel veranderd: ik ben geen jongere meer, er kwamen pennen en glucometers die je overal mee naartoe kan nemen. Ik doorspartelde mijn puberteit met het idee dat het mij nooit zou lukken een kind te MOGEN krijgen maar zette op mijn 29 toch een gezond zoontje op de wereld. Ik kreeg 2 jaar geleden een pomp, en voel me daar heel gelukkig bij.

 


 

00:03 Gepost door Babs flamand | Permalink | Commentaren (1) | Tags: volwassenen vertellen |  Facebook |